NA CZYM POLEGA BADANIE (ZDJĘCIE RENTGENOWSKIE)?

Zdjęcia rentgenowskie to jedna podstawowych technik diagnostycznych w medycynie. Badanie polega na naświetlaniu wybranego obszaru ciała wiązką promieni rentgenowskich. Promienie te wytwarzane są przez urządzenie zwane lampą rentgenowską i przenikają one częściowo przez ciało pacjenta, a następnie padają na tzw. błonę rentgenowską lub jej elektroniczny odpowiednik. Obraz tworzy się dzięki temu, że różne tkanki w różnym stopniu pochłaniają promienie rentgenowskie. Lekarz interpretuje powstały obraz.

JAK PRZEBIEGA BADANIE?

Pacjent jest proszony o zdjęcie odzieży oraz biżuterii z okolicy poddawanej prześwietleniu. Następnie pacjent stoi lub leży pomiędzy lampą rtg a detektorem, w pozycji ustawionej przez technika elektroradiologii. Na tarczycę i gonady zakładane są specjalne ołowiane osłony ochronne. Podczas niektórych zdjęć pacjent jest proszony o nabranie i zatrzymanie oddechu. Ekspozycja trwa ułamek sekundy. Po wykonaniu zdjęcia i sprawdzeniu przez technika poprawności wykonanego zdjęcia pacjent jest zwalniany z gabinetu. Po badaniu pacjent może wrócić bezpośrednio do domu / oddziału.

Pacjentka bądź opiekun pacjenta będąca w ciąży musi zgłosić ten fakt technikowi elektroradiologii wykonującemu badanie . Ze względu na udowodniony szkodliwy wpływ promieniowania RTG na płód, kobieta będąca w ciąży nie może poddać się badaniu ani uczestniczyć w badaniu jako osoba towarzysząca dziecku. U pacjentek będących w ciąży zdjęcia rentgenowskie wykonuje się tylko w przypadkach najwyższej konieczności, kiedy żadna inna metoda diagnostyczna nie może ich zastąpić, z wykorzystaniem ołowianych osłon na brzuch.

JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO BADANIA?

Większość badań rtg nie wymaga wcześniejszego przygotowania. Wyjątek stanowią prześwietlenia jamy brzusznej , miednicy i odcinka lędźwiowego kręgosłupa – wówczas zalecane jest wykonywanie badania na czczo, a w dniu poprzedzającym badanie zachowanie diety lekkostrawnej oraz zastosowanie dostępnych bez recepty leków zawierających esputikon w dawce wg. ulotki (np. Espumisan).

NA CZYM POLEGA BADANIE (CYSTOURETROGRAFIA MIKCYJNA)?

Badanie służy do obrazowania pęcherza moczowego i cewki moczowej oraz obecności ew. wstecznych odpływów pęcherzowo-moczowodowych. Jest to badanie radiologiczne wykorzystujące technikę zwaną skopią. Polega ona na wykonywaniu serii krótkich ekspozycji na promieniowanie rentgenowskie , umożliwiających obrazowanie pęcherza moczowego i dróg moczowych w czasie rzeczywistym.

W zakładzie istnieje również możliwość wykonania sonocystografii – w części przypadków może stanowić ono alternatywę dla powyższego badania.

JAK PRZEBIEGA BADANIE?

Aby pęcherz moczowy był widoczny w badaniu rentgenowskim, należy wypełnić go środkiem kontrastowym. W naszym zakładzie stosujemy środek kontrastujący rozcieńczony z solą fizjologiczną w stosunku 1:2.

Przed badaniem, na oddziale pacjentowi zostaje założony cewnik do pęcherza moczowego. W przypadku silnego lęku przed badaniem na oddziale mogą zostać podane leki uspokajające.

Podczas badania dziecko kładzie się na stole. Do cewnika powoli podawany jest roztwór środka cieniującego. Dziecko czuje narastające parcie na pęcherz. Po wypełnieniu pęcherza cewnik jest usuwany i dziecko jest proszone o wykonanie mikcji w pozycji leżącej. Podczas mikcji wykonuje się kolejne zdjęcia.

W trakcie procedury lekarz radiolog wykonuje ekspozycje rentgenowskie.

Badanie standardowo trwa około 15 minut. W niektórych przepadkach, szczególnie u starszych dzieci, może wystąpić blokada psychiczna przed wykonaniem mikcji podczas badania, wówczas czas badania przedłuża się.

Dyskomfort podczas badania wiąże się z obecnością cewnika w pęcherzu moczowym, poza tym  badanie nie jest bolesne.

Rodzic może pozostać z dzieckiem podczas badania, o ile nie jest w ciąży.

Podczas badania można przynieść zabawki dziecka lub urządzenia elektroniczne z bajkami/muzyką.

JAK PRZYGOTOWAĆ SIĘ DO BADANIA?

Badanie służy do obrazowania pęcherza moczowego i cewki moczowej oraz obecności ew. wstecznych odpływów pęcherzowo-moczowodowych. Jest to badanie radiologiczne wykorzystujące technikę zwaną skopią. Polega ona na wykonywaniu serii krótkich ekspozycji na promieniowanie rentgenowskie , umożliwiających obrazowanie pęcherza moczowego i dróg moczowych w czasie rzeczywistym.

W zakładzie istnieje również możliwość wykonania sonocystografii – w części przypadków może stanowić ono alternatywę dla powyższego badania.